Annelies van Heijst, hoogleraar Zorg, Cultuur en Caritas aan de universiteit van Tilburg, had nooit gedacht dat haar boek Menslievende zorg zes drukken zou beleven. Inmiddels is de term aan een opmars begonnen in de samenleving. In Brussel werd in april 2012 de titel zelfs op een groot spandoek meegedragen tijdens een "witte woede" demonstratie van werknemers uit de sociale sector.
Annelies van Heijst legt uit wat zij verstaat onder menslievende zorg. Persoonlijk heeft zij ondervonden hoe het voelt afhankelijk te zijn van zorgverleners. Menslievende zorg geeft mensen het gevoel dat ze ertoe doen, het is de tegenpool van zorg als product.
vrijdag 12 oktober 2012 16:31
geplaatst door
Jacques Smeets
Beste Annelies,
Mag ik u zo aanspreken?
Als voortrekker van de stichting Beroepseer ben ik uiteraard al min of meer op de hoogte van uw gedrevenheid op het gebied van menslievende zorg.
Vandaag (12/10/12) kreeg ik van een leraar (Bill Banning) een e-mailtje waarin hij vroeg of ik het boek Menslievende Zorg kende. Ik ben vervolgens gaan googelen en kwam natuurlijk uit op deze site en bij deze videoboodschap.
Het spreekt mij aan omdat ik als inmiddels oud- politieman een proces heb doorgemaakt dat bepaalde vergelijkenissen vertoont met dat van u. Verder ben ik momenteel nauw betrokken bij de implementatie van de 24/7 Zorglijn Politie, voortkomend uit het project Versterking Professionele Weerbaarheid Politie. In dat verband nam ik tevens deel aan de conferentie Blauwdruk Mentale Zorglijn Politie.
Adequate zorg is uiteraard niet alleen van belang voor zieke mensen, het gaat er ook om dat gezonde mensen zolang mogelijk gezond blijven, hun werk met plezier kunnen doen en zich kunnen ontwikkelen. U zult dit zeker beamen, lijkt me.
In een e-mailwisseling tussen Bill Banning en mij, dat werd opgenomen in het boek Gezagsdragers, komen die thema's tot uitdrukking in de beleving van onze verschillende beroepen, over gezag en hoe wij gezag uitoefenen of hebben uitgeoefend. De zorg die hiervoor nodig is, is bijna gelijk te trekken aan de zorg voor zieke mensen.
Het zal mij een genoegen zijn u 'n keer persoonlijk te ontmoeten tijdens een van de bijeenkomsten van de stichting Beroepseer. De naam van Heijst zit in mijn geheugen gegrift als die van de jonge kapelaan Ad van Heijst die in de jaren '60 de parochie Oud-Geleen kwam bemannen. Hij werd een huisvriend binnen ons grote gezin. Wie weet is hij familie van u. De overeenkomsten in de benadering van zorg zijn opvallend.
Als u reeds lid bent van beroepseer, dient u eerst in te loggen om te kunnen reageren.