gaat is dat de zorgverzekeraars de huisarts willen inzetten niet alleen als manager van de keten maar ook nog als hoofdaannemer. Deze moet ervoor zorgen dat de zorg geleverd wordt voor een schappelijk bedrag. Dat is echter de taak van de verzekeraar en niet van de huisarts. Het gevaar is dat deze zo wordt afgeleid van zijn werk dat bestaat uit het steunen, begeleiden en waar mogelijk genezen van mensen. De ketenzorg dwingt onevenredig veel tijd en energie te steken in kleine groepen patiënten ten koste van andere. Ketenzorg bindt dus niet, maar ketent huisartsen en verhindert hun te doen waar het werkelijk om gaat.